خانه ام خراب شد

با دستهای آغشته به تاریکیِ دیگران اینطور شد.

حال ِ دنیای من وخیم است. او را رو به اتاقم خوابانیده اند، رویش بلاتکلیفی کشیده اند. دنیای بختک بغل کرده ای که نفس نمـ...می کشد. رو به کوچ است؛ رو به از من رفتن. حال دنیای من وخیم است، بسکه "خفقان" بالا اورده، بسکه تنهائی را تب کرده. بسکه التهاب را تپیده. پلک هایش را ، روی "انتظار" بر هم کشیده اند. دنیای مرا از من برده اند. دنیای کابوس زده ای که نفس میـ..نمی کشد...

مروارید قادری

بدرود چهاردیواری بیگناهم.. خدانگهدار دوستانت باشد..